’s Avonds, met een glas wijn

oktober 30, 2017

“Als iedereen naar huis is en de schoonmakers het kantoor intrekken”. “Als mijn werk klaar is”.
Veel van onze deelnemers bekennen dat dit vaak de omstandigheden zijn waaronder ze hun presentaties maken. “Op het laatste nippertje”, horen we ook vaak. Net als de verzuchting dat de presentatie eenmaal af, ook nog eens voortdurend aangepast moet worden.

Soms ploeteren we er wat aan af
We maken onze presentaties vaak in eenzaamheid. Worstelend met een grote hoeveelheid informatie die we willen overbrengen, worstelend met wat nu precies de opdracht was. “Ik weet eigenlijk niet precies wat mijn manager bedoelde toen ze zei: geef ons eens een update over de nieuwe regelgeving” (of ontwikkelingen, of laatste inzichten). Of: “Het MT vroeg me om een overzicht van de incidenten van de laatste maand, maar ik denk dat ze eigenlijk willen weten wat er fout ging en wiens schuld dat was”… In die eenzaamheid wordt overigens niet alleen geploeterd; sommigen vergeten de tijd (en nemen nog een glas wijn) omdat ze helemaal opgaan in het maken van mooie grafieken, of het verzamelen van grote hoeveelheden data.

Support komt in vele smaken…
Als je tijdens een van onze trainingen hebt meegemaakt hoe het is om samen met iemand anders de structuur, het Storyboard, van je verhaal vorm te geven weet je hoe plezierig en effectief dat is.
Het kan iemand zijn die je op een rustige manier met doordachte en analytische vragen helpt je gedachten te ordenen. Ze schrijft deze gedachten voor je op kaartjes en zorgt er met aandacht voor dat jij langzamerhand een lijn ontdekt in de informatie die je verzamelde. Of misschien is het iemand die veel weet over het publiek waar je aan gaat presenteren en je helpt om de juiste toon te treffen. Of je haalt die collega erbij die helemaal niet zoveel zegt, maar meteen een stift erbij pakt en jouw gedachten al tekenend glashelder maakt. Wie weet lukt het je zelfs om een paar collega’s bij elkaar te roepen om je te helpen. Niet om je slides helemaal uit te werken, maar om de opzet, het Storyboard te maken. Je bent dan verzekerd van meerdere invalshoeken en verschillende soorten support. Van advocaat van de duivel tot inspirator. Haal er gerust iemand bij die geen diepgaande kennis heeft van jouw onderwerp, zijn vragen zullen des te beter en verrijkend zijn.

… en helpt jou om kritisch te blijven
Als je samen bezig bent met de structuur, de rode draad, van je presentatie is het nog eenvoudig om afscheid te nemen van een gedachte of een mooie zin. Je bent nog in het stadium (en de stemming) om je verhaal nog eens helemaal van een andere kant te bekijken. Er hangen misschien verschillende Storyboards aan de muur waardoor je gemakkelijk in staat bent te schuiven met de verschillende onderdelen van je verhaal, zonder dat je je hele presentatie overhoop moet halen.

Tijd voor een mooi boek
En als dat Storyboard er eenmaal is, ga je misschien ook nog even langs je manager om te vragen of dit verhaal voor hem hout snijdt. Je kunt natuurlijk ook op het moment dat je de opdracht krijgt nog wat vragen stellen. “Geweldig dat je mij vraagt voor deze presentatie. Hoe kan ik je er het beste mee helpen? Waar zit je mee, of wat wil je (en bij wie) met de presentatie voor elkaar krijgen?” Zo begin je meteen doelgericht.

Een presentatie maken wordt op deze manier een minder eenzaam avontuur. Bovendien oefen je tijdens het maken al verschillende keren met het vertellen ervan. En dat glas wijn? Dat smaakt ook lekker met een mooi boek erbij.

Meer lezen
Meer inspiratie?

Laat je inspireren

Ontvang onze nieuwsbrief